Als we weten hoe iets ontstaat is de oplossing makkelijker.

28 augustus 2007

Beste lezer,

In onderstaand verhaal zal ik wat meer over mijzelf vertellen en wel om de volgende reden. Zelf ben ik van overtuiging dat als je een oplossing voor een probleem zoekt, je eigenlijk eerst het probleem zelf goed moet analyseren. Het vinden van een oplossing voor een probleem is volgens mij veel makkelijker als je precies weet wat het probleem is en vooral ook hoe het ontstaan is. Want elk probleem heeft een bron waar het begonnen is. In dat kader verbaast het mij dan ook zeer dat daar vanuit de medische wetenschap nagenoeg geen onderzoek naar gedaan lijkt te worden. Men lijkt zich daar bijna volledig op symptoom bestijding te richten. Sinds ik een dodelijke primaire hersentumor heb heeft nog nooit een dokter aan mij gevraagd wat ik voor werk doe en of ik wel eens in aanraking kom met gevaarlijke stoffen. Welke ziektes, zoals bijvoorbeeld tekenbeten, infecties, zuurstof tekort bij geboorte e.d ik heb gehad. Of ik andere hersen handicaps zoals bijvoorbeeld AD(H)D en Dyslexie heb. Of er op het gebied van ogen, spraak of motoriek iets te melden valt, of wat dan ook. Misschien ben ik wel iemand die de hele dag een gevaarlijke chemische stof (bijvoorbeeld slechte verf of lood) zit te mengen of boven een ketel met zwaar giftige dampen hang. Of zijn bijvoorbeeld ook de overige hersentumor patienten mensen zoals mij die jaren lang dag en nacht gewerkt hebben. Ik begrijp niet dat mensen die bezig zijn met de oplossing van een probleem niet zulk soort zaken verder onderzoeken. Hersentumoren worden in nederland bij 1000 tot 1500 mensen per jaar ontdekt. Zou het niet zinvol zijn om die patiënten via een vragenlijst en dergelijke met elkaar te vergelijken. Creeër een soort datawarehouse, waaruit je op verschillende manieren naar die info kunt kijken en je zult wel eens tot verrassende conclusies/overeenkomsten kunnen komen.

Nu weet ik niet waarom het lot van de Primaire Hersentumor op mij gevallen is. Wel weet ik dat ik een wat afwijkend leven geleid heb. Ik heb altijd erg intensief geleeft. Ik denk dat ik een relatief zwaar leven heb gehad maar dat heeft uiteindelijk voor mij het leven extra boeiend gemaakt. Hieronder zal ik een indruk geven van mijn leven en zaken bespreken die wellicht in mijn geval mijn primaire hersentumor gestimuleerd hebben. Alles bespreken zou een veel te lang en saai verhaal worden dus ik zal mij zoveel mogelijk tot die zaken beperken die bijdragen aan m'n profielschets en de zaken die wel eens in verband met het ontstaan van kanker kunnen worden gebracht. Misschien dat mede-lotgenoten of onderzoekers hier overeenkomsten in kunnen vinden die bij kunnen dragen aan het onderzoek naar het ontstaan van primaire hersentumoren.

Als eerste wil ik daarover kwijt dat ik als één van de eersten een mobiele telefoon bij me droeg. Het was rond 1987 (ik zal dat binnenkort even precies nazoeken) dat ik er één kocht, genaamd de Nokia Talkman 620 (zie foto). Vele malen groter als de huidige mobieltjes van nu maar 1 van de eerste draagbare aparaten. Aparaten die destijds zo'n 7000 gulden kostte en waar geloof ik zelfs een beetje goud in zat verwerkt om dat dat de straling sterker zou maken. De belangrijkste reden dat ik tot aanschaf hiervan overging was het feit dat ik als levensmiddelentechnologie-student door een aantal investeerders en een missionaris benaderd was om te helpen met de import van koffie bonen uit het toemalige Zaïre dat door de Portugesen, wegens een conflict met de president Mobutu in de steek was gelaten. Ik was met deze mensen in contact gekomen via netwerkmarketing dat destijds razend populair was en waarin ik erg aktief was. Wij wilden toen een soort Max Havelaar idee opzetten vooral door de doorgaans vele tussenschakelaars van handerlaren weg te nemen, al bestond dat concept van Max toen nog niet. Om die reden opereerden wij erg internationaal en was zo'n mobieltje erg makkelijk.

Nu weet ik dat er door gerenomeerde personen onderzoek is gedaan naar de schadelijkheid van mobieltjes en met name naar de schadelijkheid van het nieuwe daarbij gebruikte protocol UMTS. Echter tegenwoordig staat op elke hoek een zendmast en is de ontwikkeling van die technologie inmiddels een 20 jaar verder. Toen was er nog geen UTMS of GSM maar ging het via het ATF3 protocol. Ze zullen nu in ieder geval veel minder schadelijk geworden kunnen zijn maar onder de patiënten die zich nu melden zouden mensen kunnen zitten die net als mij al circa 20 jaar constant zo'n apparaat bij hun gedragen hebben en dan vooral die zware gevallen van destijds die vele malen krachtiger moesten zijn om die paar zendmasten die in Nederland stonden te bereiken. Ik weet nog goed hoe apparatuur als mijn radio's en televisies van slag raakten als ik op die telefoon gebeld werd en hoe streng het verboden was om deze dingen in de buurt van ziekenhuizen te gebruiken. Bij de ontkenningen van de specialisten wil ik toch nog even een opmerking maken dat dat destijds ook gebeurde door tabaks specialisten die keihard ontkenden dat roken ongezond, zelfs eerder nog gezond zou zijn, maar door de tijd toch helaas achterhaald zijn. In Amerika zijn er ook al uitspraken gedaan die de gang naar de rechtbank mogelijk maken voor hersentumoren patienten die makers van mobiele telefoons, zoals Nokia, Motorolla e.d. aan willen pakken.

Meer info hierover volgt later maar u zou alvast een kijkje kunnen nemen naar onderstaande link:
- Slachtoffers GSM straling kunnen naar de rechter
- DNA-schade door mobiele telefoon

Nu we het toch over stralings apparatuur hebben. Ik ging op mijn 16e uit huis en had daarom rond mijn 17e al een magnetron die ik sindsdien en nu dus al zo'n 21 jaar zeer intensief gebruik. Destijds was dat 1 van de eerste magnetrons voor consumenten doeleinden meen ik me te herinneren.

Van mijn 12e tot mijn 18e jaar heb ik naast mijn schooltijd zeer extreem aan sporten gedaan, waaronder vooral hardlopen, zwemmen, fietsen, judoën, skeeleren en dergelijken totdat ik helaas voor militaire dienst werd afgekeurd en mijn wens om beroeps marinier te worden daarmee in duigen viel. Ik ben toen vrij abrupt gestopt met sporten wat ik die jaren gemiddeld toch zeker wel 4 tot 5 uur per dag intensief deed.

Een andere extremiteit was bijvoorbeeld het na mijn 20e en tijdens mijn studie agrarische bedrijfskunde opzetten van een twee wekelijkse huis-aan-huis krant met een tijdschrift-achtig karakter, genaamd "De Bijlage". Deze krant met een oplage van ruim 42.000 exemplaren die gratis verspreid werden in Leeuwarden en omstreken was een beetje uit de hand gelopen grap tegen de toen geldende monopolist op dat gebied, De Leeuwarder Courant. Een monopolie positie die ik als student bedrijfskunde graag onderzocht. Deze monopolist liet zeer duidelijk aan mij weten dat ze er veel voor over hadden als ik met het uitgeven van dat krantje in hun achtertuin stopte en uiteindelijk heb ik aan die wens toegegeven en "De Bijlage" op een zeer nette manier weer afgebouwd. Dat is voor mij een zeer leerzame periode geweest, maar vooral een periode van veel stress (dead-lines) en heel erg weinig slaap. Overdag verkocht ik samen met een werknemer en drie freelancers advertenties aan de middenstand. s'avonds schreef ik de artikelen en s'nachts zette ik de krant op de zelf gebouwde computer in elkaar. Een geestelijk maar vooral ook fysiek uitputtente tijd waarin misschien mijn weerstand tijdelijk wat verslapt is geweest.

Na het stoppen van mijn huis-aan-huis krant en mijn (dag-)opleiding ben ik in loondienst gegaan en heb ik lange periodes gewerkt voor bedrijven als ArboNed, IBM, KBC bank, Philips, Shell, Ordina, Akzo Nobel en de Rabobank en nog wat kleinere klussen gedaan voor bedrijven als Tennet, Procter & Gamble, Pechiney en Cargill. Werken voor grote bedrijven heeft mij altijd zeer getrokken, omdat ik denk dat daar het meest te leren valt. Het bijna 24 uur per dag werken wat ik vanuit "De Bijlage"-tijd gewend was heb ik daarin zeker tot mijn 30e volgehouden. Ik had mij al rond mijn 20e voorgenomen tot mijn 40e niet voor het geld maar voor het leren te werken en daarmee kennis op te doen om na mijn 40e (over 2 jaar) een serieuze carrieresprong te maken. Zelf ben ik altijd van mening geweest dat het leven van een mens maar ook van een bedrijf draait om het principe “Learn, Earn and Return”. We moeten eerst veel leren om vervolgens daarmee te kunnen oogsten wat ons dan weer instaat stelt om de daarmee verkregen kennis en middelen weer terug of door te geven. Elk van die fases vind ik uiterst boeiend, maar vooral de laatste vind ik het zinvolste van het leven. Hoewel de fases niet statisch in die volgorde uitgevoerd moeten worden en er tussentijds vaak ook stappen in de verschillende fases gemaakt worden, kun je naar mij mening de ultieme fase 3 pas echt goed uitvoeren als je eerst de eerste twee fases goed doorlopen heb. Met mijn ziekte is het de vraag of ik ooit nog serieus aan fase 2 toe kom, toch fase 1 heeft me door keihard te werken ook al erg veel opgeleverd en ik heb besloten me nu vooral ook op fase 3 te gaan richten iets wat ik eigenlijk pas rond mijn 55e wilde gaan doen. O ja, ik moet wel zeggen dat al mijn bovenstaande loondienst banen kantoorbanen betroffen en ik daarbij praktisch geen enkel contact met de eindprodukten van die verschillende bedrijven gehad heb. Dus het inademen van of in aanraking komen met giftige stoffen kan daar geen oorzaak voor mijn tumor geweest zijn.

Naast bovenstaande werk heb ik voor mijn verschillende banen veel in mijn vrije tijd gestudeerd. Ook heb ik daarbij een universitaire studie rechten aan de Open Universiteit gedaan. Verder gaat er veel tijd in mijn grote passie, het opknappen van oude panden zitten, waar ik ook een aardig centje mee bijverdiend heb, samen met het feit dat ik een tijd woonruimtes verhuurd heb.

Bij mijn grote hobby klussen vind ik het prachtig om nieuwe ideeen te ontwikkelen om het pand nog waardevoller te maken. Hoewel ik veel werk door aannemers heb laten doen vind ik het ook een sport om alles zelf te kunnen doen en steek ik daar de laatste jaren ook gemiddeld tig uur per week in. Van sloper tot timmerman, van loodgieten tot schilder, elke klus wil ik toch minimaal 1 keer helemaal zelfstandig gedaan hebben. De combinatie van een kantoorbaan, een studie en mijn hobby als bouwvakker is voor mij een gouden combinatie die mijn prestaties op al die drie punten zeer versterkt. Ik ben dus zowel lichamelijk als geestelijk erg actief en bij het klussen zal ik best wel vaak in aanraking komen met gevaarlijke stoffen, toch dat is denk ik verwaarloosbaar t.o.v. mensen die daar hun (primaire)beroep in hebben.

Verder kan het misschien nog van belang zijn dat ik op het moment dat mijn hersentumor ontdekt werd, een zeer gelukkig en voor mij al jaren nagenoeg stress vrij getrouwd man was met twee geweldige dochters in de leeftijd van 1 en 3 jaar oud. Ik ben altijd gezond geweest, heb nooit gerookt en drink ook op feestjes zeer weinig alcohol. Wel ben ik een zeer groot verbruiker van koolhydraten. Ik moet minimaal 12 zwaar volkoren boterhammen per dag eten en een warme maaltijd die normaal voor een paar personen is. Daarnaast snoep ik erg veel. Deels komt dit misschien door mijn aktieve leven. Mijn gewicht zit al tientallen jaren rond de 90 tot 100 kilo. Nu woog ik bij mijn geboorte ruim 9 pond, dus dat was een hele bevalling en een tijdelijk zuurstof gebrek daarbij is niet uitgesloten. Toch echt dik en in het bezit van een buikje ben ik nooit geweest, maar dit komt denk ook door mij van jongs af aan vrij gespierde bouw. Bodybuilden of fitness heb ik nagenoeg nooit gedaan maar als ik een weekje fysiek zware inspanning doe, bijvoorbeeld met klussen dan zie je mijn spieren bijna groeien. Ik noem dit omdat hersentumoren volgens mij gek zijn op koolhydraten en ik een bepaalde spiersoort heb die bij gebruik snel uitzet iets wat ik nooit echt leuk gevonden heb omdat ik spierbundels vaak met domheid associeer. Ik heb dus altijd al een geweldige spijsvertering gehad en daarnaast kan ik altijd en overal uitstekend en direkt slapen, ook onder voor mij extreme stress is dat nooit een probleem.

Misschien kan het van belang zijn dat ik vroeger zeer amotorisch was, een zeer groot spraakgebrek had en zeer slechte ogen waarvan een oogarts dacht dat ik blind zou worden. Ik noem dit omdat veel van deze zaken sterk met de hersennen te maken hebben. Mijn motoriek en spraak is door veel training aardig bijgesteld. Mijn ogen heb ik een paar jaar geleden laten opereren door blijvende artisan lenzen te laten implementeren (+10,5 en +6,25) en toen de hechtingen daarvan genezen waren zijn mijn ogen nog gelaserd om mijn sterke cylindrische afwijking van 3,75 daarin aan te brengen. Wel zal mijn gezichtvermogen rechts nooit boven de 55% komen wegens een niet genezen lui oog. Om op hersengebied zo'n volledig mogelijke profielschets te geven is het denk toch belangrijk te melden dat ik rond mijn 30e uitgebreide testen gedaan heb op dit gebied bij een gerenomeerde instelling onder het motto leer jezelf nog beter kennen zodat je nog effectiever kunt worden. Daaruit bleek dat ik een ruim boven gemiddeld IQ zou hebben. Ook bleek daar dat ik relatief veel moeite heb met simpele alledaagse dingen maar daarentegen de door veel mensen als moeilijk ervaren zaken mij relatief vaak heel erg makkelijk afgaan. Daarnaast werd toen mijn dyslexie officieel vastgesteld en mij een diagnose AD(H)D (Attention-Deficit/(Hyperactivity) Disorder) gesteld, al vond men het wel sterk hoe ik daar in al die jaren mee had leren omgaan zodat dit nauwelijks een handicap voor me lijkt te zijn. Ik heb daar toen zeer weinig mee gedaan maar toch kan zo'n diagnose misschien nu van belang zijn. Veel zaken die rond die hersenafwijking genoemd worden, zoals bijvoorbeeld voeding, imuunsysteem e.d., worden ook vaak rond Primaire Hersentumoren genoemd.

Verder kan het misschien van belang zijn dat het krijgen van kinderen voor ons een groot probleem was en uit wetenschappelijk onderzoek bleek dat aan de zeer slechte kwaliteit van mijn bijdrage daarvoor te liggen. Na een kleine 4 jaar stonden we eindelijk vooraan in de rij voor IVF en hadden we de spullen daarvoor al van het ziekenhuis gekregen. Echter parallel daaraan was ik ook begonnen met het slikken van een in Canada gevonden altenatief recept bestaande uit zaken als pompoenpitten, veel vitaminen en mineralen in hoge doseringen. Hoe ongelooflijk iedereen het ook vond precies na 100 dagen (de tijd die zo'n cel nodig heeft om van niets volwassen te worden) slikken en vlak voor de start van de IVF is Noa toen op natuurlijke wijze verwekt en hetzelfde heeft zich herhaald bij mijn 2e dochter Myrthe. Uit wetenschappelijk onderzoek bleek toen ook dat het aantal goede cellen gigantisch was toegenomen. Zelf denk ik dat iets in mijn lichaam wat lui was waardoor e.e.a. niet correct werd aangemaakt. Toen ik al die stoffen echter in extreme mate slikte kon die lichaamsfunctie er niet meer omheen en was hij instaat om goede, rechte en complete cellen te creeëren. Dokters zeiden dat het toeval was en één dokter zei dat het hoogstens als kunstmest was en zeker op de lange termijn niet zou werken. Daarop zei ik dat ik dat een prima antwoord vond want het hoefte voor mij maar 2 keer te werken en daarna heb ik het weer netjes afgebouwd. Hoewel ik zelf voorstander ben van wetenschappelijk onderzoek en ook ik niet uitsluit dat bovenstaande misschien een placebo-effect op mij gehad heeft geeft ook deze ervaring mij het idee dat er ook serieuzer naar altenatieve vormen van genezing gekeken zou moeten worden. Zeker ook bij ziektes zoals kanker, wat ook alles te maken heeft met de (wild)groei van cellen.

..... wordt vervolgt.....
Ik zal dit verhaal nog verder uit- en bijwerken maar ook andere onderwerpen aansnijden die mogelijk van invloed geweest kunnen zijn op het onstaan van mijn hersentumor.

Een belangrijk gebrek van me is dat ik erg langdradig ben en ik zal ook kijken hoe ik dit wat zakelijker en korte kan gaan maken.

Ik hoop zo dat een mede lotgenoot zich ergens in herkend of andere punten aandraagt die ook voor mij van toepassing zijn zodat we een oorzaak van deze verschrikkelijke ziekte kunnen vinden.

Met vriendelijke groet,

Nico Faaij
E-mail: This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.